Met de finale van het enkelspel bij de heren zit het Amerikaanse feestje op de US Open er weer op voor dit jaar. Novak Djokovic (ATP-6) en Juan Martin Del Potro (ATP-3) gingen met elkaar de strijd aan om die felbegeerde beker. Helaas kon slechts één van hen het pronkstuk mee naar huis nemen.

Match of the day

Dat Djokovic nog maar eens in de finale van een Grand Slam staat, verbaast niemand meer. Dat de boomlange Del Potro zijn tegenstander werd, zou eigenlijk ook geen verrassing mogen zijn. De Argentijn is en blijft een zeer getalenteerd speler, die jammer genoeg met heel wat blessureleed te kampen kreeg. Door periodes van afwezigheid kon Del Potro zijn kunnen nooit volledig tonen, toch blijft hij nog steeds aanleunen bij de uiterste top van het mannentennis.

Del Potro wandelde als het ware doorheen de US Open, tot in de finale. Hij verloor amper één set en kwam aldus nooit in de problemen. Djokovic daarentegen liet al in de eerste en tweede ronde een manche liggen. Naarmate de finale meer in zicht kwam, leek de Serviër weliswaar een versnelling hoger te schakelen. De twee toppers stonden op scherp.

Onder het dak van Arthur Ashe mag Djokovic de partij openen en meteen volgen aan beide kanten een aantal unforced errors. Zowel Djokovic als Del Potro lijken nog even op zoek naar de vastheid van hun slagen. Na een derde Argentijnse fout gaat het spel toch naar de Serviër, 1-0. Del Potro brengt de bordjes in evenwicht en tot 3-3 gaat het gelijk op. Op eigen opslag komt de Argentijn al gauw 40-0 voor, maar een opeenstapeling van fouten werpt Djokovic het spel alsnog in de schoot. Aan één break heeft hij genoeg, met 6-3 schrijft hij de eerste set op zijn naam.

Hoewel het publiek zich als een blok achter Del Potro zette, bleef Djokovic vanuit een zetel tennissen. Hij liet zich niet van zijn stuk brengen door de loeiharde slagen van zijn opponent en diende deze rustig van antwoord. Meer zelfs, de Serviër liep aan het begin van de tweede manche meteen 3-1 uit. Del Potro bleef kanonskogels afvuren op zijn tegenstander, Djokovic beschikt echter over ’s werelds beste returns ooit, aldus de gebroeders McEnroe.

Del Potro’s andere wapen, zijn killing forehand kwam stilaan op kruissnelheid. De spanning neemt toe en beide heren bespelen het publiek. De set draait uit op een tiebreak waarin de Argentijn op een 3-1 voorsprong komt. Djokovic sluipt echter dichterbij en net op dat moment laat Del Potro’s forehand het afweten met een minibreak tot gevolg. Zijn 15e forehand error maakt een einde aan de tweede set. Ietwat teleurgesteld ziet Del Potro zijn tegenstander steeds meer grip op de wedstrijd krijgen.

Set drie kent een gelijkaardige start. Djokovic toont hoe flexibel hij nog steeds is en dwingt Del Potro tot het uiterste. De Argentijn kan niet anders dan zich met zijn handen op de knieën moedeloos afvragen hoe dit allemaal kan. Met zijn mogelijkheid om vlotjes in alle richtingen te bewegen en zijn grote geduld op het veld, wordt Djokovic wel eens vergeleken met een spin. De tekening (van een spinnenweb) op zijn Lacoste-shirt zou hiernaar verwijzen.

Met steun vanuit de tribunes realiseert Del Potro een break en komt op gelijke hoogte, 3-3. Djokovic blijft echter variëren, afwisselen tussen defensie en aanval. Hoewel de lange Argentijn vecht tot het bittere einde, is er geen doorkomen aan het solide spel van de Serviër. Na drie uur en vijftien minuten staat de eindstand op het bord, 6-3 7-6 6-3.

Djokovic wint zo zijn veertiende Grand Slam en benadert zonder twijfel zijn beste vorm van voor zijn elleboogblessure. Ook de nummer één-positie komt aardig dichterbij, hij zal van de zesde stijgen naar een mooie derde plaats op de wereldranglijst. Bovendien evenaart hij zijn jeugdidool Pete Sampras nu op vlak van grandslamtitels. Met de $3,8 miljoen die Djokovic nu opstrijkt, overtreft hij zelfs Roger Federer (ATP-2) als all-time prize money leader.

 

Deel:

Over de redacteur

Eindredacteur

Stuur Chloë een mail via Chloe.Lyssens.Danneboom@tennisplaza.be.