Maria Sharapova is terug van weggeweest. In een open brief schrijft ze over de moeilijke periode van de voorbije twee jaren.

De blonde Russin heeft haar dopingstraf uitgezeten en mag sinds april weer aantreden in tornooien. Op dit moment revalideert ze van een dijblessure, waardoor ze onder meer Wimbledon aan haar moest laten voorbijgaan. Maar dat wil niet zeggen dat ze de voorbije weken heeft stilgezeten. Zo heeft Sharapova haar racket even achterwege gelaten en besloten om een bijdrage te leveren aan The Players’ Tribune.

The Players’ Tribune is een platform waar bekende internationale sporters open brieven schrijven voor fans en lezers. De onderwerpen zijn vaak heel persoonlijk en geven een inkijk in het leven van bekende sportfiguren. En dat is wat Sharapova heeft gedaan. In haar bijdrage heeft ze het over haar gevoelens, de onzekerheid, de fans, … Een overzicht.

Over haar gevoelens voor haar eerste wedstrijd na haar schorsing:

“Iedereen wilde voor mijn eerste wedstrijd maar één ding weten: hoe ik me ging voelen. Vrienden, familie of zelfs de tijdens de weinige persmomenten die ik had ingelast, was de vraag die het meeste terugkwam: Maria, hoe ga je je voelen? En mijn antwoord was altijd hetzelfde: ik heb geen flauw idee. […] Het was een stap in het onbekende.”

Over haar onzekerheid tijdens haar schorsing:

“Als tennisspeelster bevind ik mij altijd tussen twee vuren: tussen zekerheid en onzekerheid. Er is de zekerheid van de routine: de fitness, de training, het reizen, het slapen in een bed ver van huis, de eenzame ritten naar de tennisvelden terwijl je naar muziek luistert, het programma dat zich telkens opnieuw herhaalt. Maar er zijn ook onzekerheden aan de routine: elk tornooi heeft zijn eigen ballen. Elk tornooi heeft een verschillende ondergrond. Elke dag is er een andere tegenstander. Elke dag zijn de weersomstandigheden anders. Hoe bereid je je daar op voor? Heb je een persconferentie? Wat is je volgende tornooi? Waar sta je met de doelen die je jezelf hebt gesteld? Enzovoort. […]
De vijftien maanden van afwezigheid deden me realiseren dat ik op twee niveau’s moest terugkeren: op fysiek vlak, maar ook op mentaal vlak. Er was het bekende en er was het onbekende. Er was terugkeren en er was geloven in een terugkeer.”

Over de kritiek van haar collega’s:

“Ik ben op de hoogte van wat mijn collega’s over mij gezegd hebben en hoe kritisch sommigen waren in de pers. Als je een mens bent met een kloppend hart is het volgens mij bijna onmogelijk om dat allemaal te negeren. […] Ik heb altijd geprobeerd om een open attitude aan te nemen ten opzichte van mensen die kritiek hebben, wie en waar ze ook zijn. Ik heb nooit mensen die me beledigen willen antwoorden met beledigingen; dat is altijd heel belangrijk geweest voor mij. Ik heb altijd willen antwoorden door waardigheid te tonen – iets wat ik geleerd heb van mijn mama, een van de meest waardige en elegante mensen die ik ken. Ik wilde de critici lik op stuk geven door de moeilijke weg te nemen en het juiste te doen. En door iedereen te tonen dat het juiste doen een keuze is.”

Over de fans:

“Mij openstellen voor fans is niet iets dat natuurlijk is voor mij. Het is niet dat ik mijn fans niet apprecieer, integendeel. Ik koester mijn fans en ik weet hoe belangrijk hun aandeel is en was in mijn succes. […] Voor mij is loyaliteit een van de sterkste eigenschappen die er zijn. Wanneer het aankomt op relaties is loyaliteit alles. En wanneer je een tegenslag moet verwerken, ondervind je hoe loyaal mensen zijn. Er zijn veel mensen die je steunen als je aan de top staat, maar die je laten vallen als de omstandigheden veranderen. […] Ik moet eerlijk zijn: de mensen die me het meeste geraakt hebben met hun loyaliteit tijdens de laatste twee jaren, zijn de fans. Nadat het dopingnieuws uitkwam, zijn ze me trouw gebleven. Na de uitspraak zijn ze me trouw gebleven. Tijdens de schorsing zijn ze me trouw gebleven. En wanneer ik terug op het veld kwam… Ik zal het nooit vergeten.”

Over haar liefde voor tennis:

“Als je liefde toont aan de sport, zal de sport uiteindelijk liefde terug tonen. Hoewel de laatste twee jaren zwaar waren, zwaarder dan ik ooit heb kunnen denken, is mijn passie voor het spelletje nooit verdwenen. Het is enkel maar sterker geworden. […] Als het op tennis aankomt, slecht of goed, is er maar een ding dat ik zeker weet. Ik heb het gemist.”

De hele Engelstalige bijdrage van Sharapova kan je lezen op de website van The Players’ Tribune. Op 12 september verschijnt haar autobiografie ‘Unstoppable’.

Deel:

Over de redacteur