Home » Grand Slam » Roland Garros » #RG17 Round-up dag 11: Clijsters houdt Belgische eer hoog, Djokovic crasht

#RG17 Round-up dag 11: Clijsters houdt Belgische eer hoog, Djokovic crasht

Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on email

Na een uitgeregende dag 10, was de zon gelukkig wel weer van de partij op dag 11 van Roland Garros 2017. Heel wat leuke actie daar met zes kwartfinales en drie Belgen op het programma. 

TennisDirect campagne interclub maart 2021
TennisDirect campagne interclub maart 2021

De Belgen

De Belgen in Parijs maakten vandaag geen al te beste beurt. Eerst was er Kirsten Flipkens (WTA D-70) die zich aan de zijde van Francesca Schiavone (GR) niet kon plaatsten voor de halve finales van het dubbelspel. Na een trage start (2-6), leek het Belgisch-Italiaanse gelegenheidsduo nochtans het laken naar zich toe te gaan trekken tegen eerste reekshoofden Bethanie Mattek-Sands (WTA D-1) en Lucie Safarova (WTA D-2). De topreekshoofden lieten echter in het laatste deel van de tweede set zien waarom precies zij het zijn die de ranglijst aanvoeren, en keerden alsnog het tij: 4-6.

Wat later was er ook van Zizou Bergs (ITF-12) slecht nieuws. Samen met Fransman Dan Added (ITF-41) maakte hij het – onder andere met behulp van de steun van het publiek – zesde reekshoofden Miomir Kecmanovic (ITF-1) en Sebastian Korda (ITF-35) knap lastig, maar uiteindelijk bleek de tweede ronde voor hem het eindstation in het dubbelspel: 4-6, 7-5 en 8-10.

Gelukkig was er dus ook nog Kim Clijsters, die last minute in het programma gepast werd, die wél voor wat goed nieuws kon zorgen. Samen met Tracy Austin-Holt maakt ze op Roland Garros wat plezier in het dubbelspel voor legendes, en dat deed ze in stijl tegen Marion Bartoli en Ivan Majoli. Hoewel ze de eerste set nog moesten afstaan met 4-6, zetten Clijsters en Austin-Holt daarna makkelijk orde op zaken: 6-0 en 10-6.

Mathches of the day

Tickethouders voor deze elfde dag van Roland Garros konden hun beide handen kussen met het geweldige programma dat op hen wachtte. Met maar liefst zes kleppers van kwartfinales die gepland waren, wisten ze amper waar ze eerst moesten kijken.

Natuurlijk waren er wat minder interessante matchen bij. Zo kon Rafael Nadal (ATP-4) alweer naar de kleedkamer na anderhalve set tegen Pablo Carreno Busta (ATP-21). Die moest bij 6-2 en 2-0 namelijk de strijd staken met een buikspierblessure. Ook de demonstratie van Stan Wawrinka (ATP-3) tegen Marin Cilic (ATP-8) was uiteindelijk nog niet half zo opwindend dan verwacht. Met duidelijke 6-3, 6-3 en 6-1-cijfers maakte de Zwitser duidelijk dat Cilic voorlopig nog niet klaar is voor een plaatsje in de top 5. Zelfs de ultieme partij tussen jeugd en gevestigde waardes liep uiteindelijk op een sisser af. Novak Djokovic (ATP-2) kon het niveau van Dominic Thiem (ATP-7) maar één set bijbenen, en werd daarna helemaal K.O. geslagen: 7-5, 6-3 en 6-0.

Heel wat meer animo was er gelukkig in de andere drie partijen. Karolina Pliskova (WTA-3) behaalde in het hol van de leeuw een verwachtte zegen tegen Caroline Garcia (WTA-27), maar moest er opnieuw stevig voor knokken. Garcia verkocht haar huid bijzonder duur, en de verschillen waren dan ook miniem. Met 7-6 (3) en 6-4 mocht Pliskova uiteindelijk dan toch juichen.

Nog meer sensatie was er in die andere kwartfinale bij de vrouwen. Zeker toen ervaren rot Simona Halep (WTA-4) na een dik kwartiertje tennissen al tegen het eerste setpunt opkeek bij 0-5. Meer dan daarna haar voorspelbare lot in die eerste set uitstellen, kon de Roemeense niet doen, en dus kwam Elina Svitolina (WTA-6) toch wat tegen de verwachtingen op een set van de halve finales. Halep wist uiteindelijk haar niveau wel op te trekken, maar het leek alsnog bijna te laat te komen, toen er zelfs een matchpunt voor Svitolina op het scorebord verscheen. In extremis kon Halep haar lot toch nog eens afwenden en even later was de partij zowaar terug in evenwicht: 7-6 (6). In de derde set kregen de toeschouwers alsnog hun bagel die er aan zat te komen in set één voorgeschoteld. Alleen was de ontvanger niet Halep, maar ironisch genoeg wel Svitolina: 6-0.

https://twitter.com/tumcarayol/status/872459504499138560

Tot slot moest er ook bij de mannen nog gevochten worden voor het allerlaatste plaatsje tussen de halve finalisten. Sir Andy Murray (ATP-1) en Kei Nishikori (ATP-9) maakten er een leuk spektakel van met enkele knappe punten, al waren er toch nog wat veel foutjes aan beide kanten van het net om het echt als toppartij te bestempelen. Nishikori startte het beste en greep de eerste set met 2-6. Daarna was het aan Murray om de dienst dubbel en dik terug te doen met 6-1. Ook de derde set leek vlot naar Murray te gaan na een late break. Als bij wonder wist Nishikori zich echter toch nog terug in de set te knokken en er een tiebreak uit te sleuren. Een belabberde tiebreak later werden de dromen van Nishikori echter aan diggelen geslagen: 7-6 (0). De Japanner kende nog even een opflakkering met een openingsbreak in de vierde set, maar daarmee waren meteen ook zijn laatste pijlen verschoten. Murray reeg de volgende zes spelletjes aan elkaar en verzekerde zich zo van een plaats bij de laatste vier: 6-1.

Moment van de dag

Heel veel tennis op dag 11, maar uiteindelijk werd er in alle nabeschouwingen slechts over één persoon gepraat: Djokovic. Vorig jaar nog een halfgod, nu weggevaagd als een schim van zijn vroegere onverslaanbare superster. Om het hele plaatje nog wat erger te maken zal de Serviër maandag ook voor het eerst sinds 2011 uit de top twee van het mannentennis verdwijnen.

Uiteindelijk is het de eerste helft van het seizoen zo’n beetje de rode draad geweest: de prestaties (of het gebrek daaraan) van die top twee. Murray en Djokovic waren (of zijn?) in hetzelfde bedje ziek. Nadat ze in 2016 elk een belangrijke doelstelling uit hun carrière bereikten (respectievelijk nummer één van de wereld worden en Roland Garros winnen), vervaagde de honger en de wil om alles op te offeren voor het geliefde neongele balletje. De resultaten liegen er niet om: in de race die enkel rekening houdt met de punten die dit jaar al verzameld werden, staat Djokovic op een voor hem troosteloze zevende plaats, terwijl Murray het zelfs moet doen met nummer dertien.

Toch lijkt het nog te vroeg om beide heren voorgoed af te schrijven. Murray kwam in zijn vier voorbereidingstoernooien op gravel slechts één keer verder dan een derde ronde, maar staat wanneer het er echt toe doet wel weer in de halve finales. Dat presteerde hij zeker niet altijd met zijn beste tennis, maar net als Djokovic heeft Murray de intrinsieke kwaliteiten om er op belangrijke momenten te staan en de punten die er echt toe doen winnend af te sluiten. De vraag blijft of Djokovic daar zelf ook nog in gelooft of hoeveel tijd hij nodig heeft om dat terug uit te stralen.

 

Rob van Roy

Rob van Roy

MEER NIEUWS